Τα τελευταία νέα για την Ινδονησία. Σίγουρα όταν ο Eiichiro Oda, ο δημιουργός του manga One Piece, δεν θα μπορούσε να φανταστεί ότι η διασκεδαστική σημαία του «jolly roger» (όπως είναι γνωστές οι πειρατικές σημαίες με κρανίο και σταυρωτά οστά) δεν θα ήταν μόνο σύμβολο αντίστασης και ελευθερίας στις σελίδες του, αλλά ότι θα ενέπνεε μια γενιά «ανταρτών» στην Ινδονησία τρεις δεκαετίες αργότερα να αντισταθούν σε μια κεντρική κυβέρνηση.
Η σπίθα άναψε όταν άρχισαν να ξεσπούν διαμαρτυρίες πολιτών για νομοθετικές αλλαγές από τον σημερινό πρόεδρο, πρώην στρατηγό Prabowo, που θα έκαναν περικοπές στον κοινωνικό προϋπολογισμό και θα έδιναν στον στρατό μεγαλύτερη εξουσία στην κυβέρνηση, καθώς και θα συγκέντρωναν τη διακυβέρνηση μιας χώρας που αποτελείται από χιλιάδες κατοικημένα νησιά.
Όταν ο πρόεδρος κάλεσε σε μια ομιλία προς το έθνος να υψώσει περήφανα την κόκκινη και λευκή εθνική σημαία ("κόκκινη για το αίμα που χύθηκε για την ανεξαρτησία, λευκή για την καθαρότητα της ψυχής"), ένα αυθόρμητο κίνημα σε διάφορα μέρη της χώρας αποφάσισε αντ 'αυτού να κρεμάσει τη σημαία του φανταστικού πειρατή Monkey D. Luffy, ο πρωταγωνιστής του manganime One Piece. Στη μυθοπλασία, ο Luffy υψώνει την πειρατική σημαία του όχι για να λεηλατήσει τους αδύναμους, αλλά και για να αμφισβητήσει μια παγκόσμια κυβέρνηση που περιορίζει την ελευθερία.
Λόγω της δημοτικότητας του One Piece μεταξύ των Ινδονήσιων όλων των ηλικιών, οι σημαίες έχουν προσφέρει έναν τρόπο να «αυξηθεί η ευαισθητοποίηση για πολιτικά ζητήματα με διαφορετικό και μοναδικό τρόπο», δήλωσε ο Dominique Nicky Fahrizal, ερευνητής στο Κέντρο Στρατηγικών και Διεθνών Σπουδών. Άλλοι πολίτες της Ινδονησίας λένε ότι η έπαρση της σημαίας είναι ένα «σύμβολο ότι αγαπάμε αυτή τη χώρα, αλλά δεν συμφωνούμε απόλυτα με τις πολιτικές της».
Η δημοκρατία της Ινδονησίας εξακολουθεί να είναι μια νέα και εύθραυστη μορφή κυβέρνησης που εξακολουθεί να φέρει μαζί της ορισμένους μηχανισμούς της προηγούμενης εξουσίας. Το 1998 η κυβερνητική δομή υπέστη σημαντικές μεταρρυθμίσεις και μόλις το 2004 οι πολίτες μπόρεσαν να ψηφίσουν για τον πρόεδρο και τον αντιπρόεδρό τους για πρώτη φορά από το 1945 (έτος ανεξαρτησίας από τις Κάτω Χώρες).
«Αν και αυτή η χώρα είναι επίσημα ανεξάρτητη, πολλοί από εμάς δεν έχουμε βιώσει πραγματικά αυτή την ελευθερία στην καθημερινή μας ζωή.
«Έχουν δείξει ότι το όνειρο του Monkey D Luffy, η απλή και ακλόνητη επιθυμία να είναι ελεύθερος, είναι το μόνο πράγμα που πραγματικά φοβούνται».
Ευχαριστώ, BBC.